Tradycyjnie lipiec w Bolkowie oznacza Castle Party! O tej imprezie wiedziałem od dawna ale nigdy tam nie trafiłem. Było tak bo po pierwsze w zasadzie moje rockowe korzenie muzyczne już w sporej mierze pogrzebałem, szczególnie w jej „gotyckiej” odmianie, a po drugie jakoś nie trafiało mi to w „plany wakacyjne”. Dla porządku trzeba powiedzieć, że to bardzo uznana i poważna impreza gromadząca corocznie tysiące fanów. Jak widać postanowiłem sprawdzić co w zamkowej trawie piszczy. Co do strony muzycznej nie będę recenzentem – na pewno warto było dostać zdecydowaną dawkę brzmień omijanych przez oficjalne stacje radiowe. Za to trudno nie zachwycić się festiwalową publiką. Kostiumowych fantazji nie brakowało a źródła inspiracji zdumiewały: wampiry, księżniczki, czarownice. Oczywiście jakieś mundurki oficerskie i..kosmici. Celowały w tym szczególnie Panie. Co potwierdza tezę, że naszym dziewczynom wyobraźni (co do urody to oczywiste) nie brakuje. Nieodłącznym towrzyszem był tutaj aparat fotograficzny (przeważnie na kijku), który pozwalał uwiecznić się na tle imprezy i zamku. Dla fotograficznej teatralności, dla muzyki z którą łatwo się nie zetkniecie i dla pięknych „okoliczności” warto Bolków w lipcu odwiedzić.

Taki piękny widok możecie zafundować sobie wiosną wchodząc (ja wjechałem rowerem) na sąsiednie wzgórze. Zamek widoczny w pełnej krasie do tego trzy plany i fotograficzne oko cieszy!

To zdjęcie zrobiłem 3.11.2015 o godz 19.16. Miałem wtedy wyjątkową przyjemność spędzenia wieczoru na wieży zamkowej w Bolkowie. Zderzenie milczących, surowych, ciemnych murów zamczyska z jasno oświetlonym grodem a też zarysowanymi gdzieś dalej kolejnymi miejscowościami dało tło do refleksji z czasem w roli głównej. Wyobraziłem sobie obok mnie średniowiecznego woja, który wypełniał swój codzienny (a właściwie conocny) obowiązek. Ten anonimowy strażnik sprzed tych 700 lat pewnie z większą starannością omiatał horyzont wypatrując nielicznych delikatnych oznak obecności ludzkiej. Pewnie dookoła było morze czerni a troszkę światła zobaczyć można było tylko u stóp zamku, na podgrodziu. Dla odmiany sam książęcy obiekt pełen był pewnie gwaru i życia. Wiatr na wieży, próbujący wywrócić mój statyw, pewnie był taki sam. Ale już niebo tylko z grubsza podobne – światła pozycyjne samolotów i kropeczki przemieszczających się satelitów, równie skutecznie jak reflektory aut, przypominały mi, że świat obok nie śpi. Zaszła więc swoista inwersja – ruch i zgiełk, głos i światło, pieniądz i władza wyszły na zewnątrz. Zachłannie zawłaszczyły świat niczym pożoga ogarniająca step. Samo zażewie wypaliło się do cna zostawiając pustkę.

Jeżdżąc na rowerze w terenie mogę łączyć pasję fotograficzną z poruszaniem się w przestrzeni. Czasem owocuje to takim niespodziewanym ujęciem – gdzie obok siebie znalazły się obiekty odległe o dobre 3 km – Zamek Bolków i Zamek Świny. Pola wokół Bolkowa pozwalają na różne ciekawe eksploracje zdjęciowo-rowerowe, jakkolwiek obowiązkowym wyposażeniem będzie dłuzsza optyka.

Kierowcy mgły nie cierpią to pewnie jedna z przyczyn dlaczego obiekty turystyczne świecą wtedy pustkami. Ale jak to w życiu bywa wadę możemy przekuć w zaletę i mieć swój prywatny plan i pracę nie zakłócaną wizytami przechodniów z reklamówkami w rękach. Efekt takiej wizyty możecie ocenić na zdjęciach.